OGÓLNOPOLSKI KONGRES PSYCHOLOGÓW I PSYCHOTERAPEUTÓW

Praktyczny warsztat o tym, z czym przychodzą mężczyźni i jak łączyć perspektywę psychologiczną z seksuologiczną i zdrowotną: od presji „twardziela” po objawy w ciele, od lęku przed „niewystarczalnością” po budowanie relacji i sięganie po pomoc. Punkt wyjścia: odejście od filmowego mitu Bonda-superbohatera (męskości hegemonicznej) na rzecz „realnego mężczyzny” z emocjami i historią.

Moduł 1. Męskość, wstyd i presja wyniku - co mężczyzna wnosi do gabinetu?

Krótko o tym, jak ideał „męskiej wszechmocy” (seksualnej, emocjonalnej, społecznej) napędza lęk, unikanie i objawy oraz jak to rozbroić, żeby pacjent mógł przejść od oceny siebie do realnej troski o zdrowie.

• męskość hegemoniczna jako „punkt odniesienia” i źródło presji (sprawczość, kontrola, dystans do emocji)
• perfekcjonizm i porównywanie się (ciało, seks, „muszę dowozić”) oraz skutki dla relacji i samooceny
• język gabinetu: jak normalizować, nie infantylizować i nie „naprawiać na siłę” (od mitu do rozmowy o potrzebach) jak tradycyjna męskość bywa wykluczająca; internalizowana homofobia i jej konsekwencje (kryzysy, życie w ukryciu)

Moduł 2. Seksualność i zdrowie mężczyzny - diagnoza krok po kroku (bio-psycho-relacyjnie)

Jak prowadzić wywiad i konceptualizację, gdy pacjent zgłasza „problem z seksem”, a pod spodem bywa stres, lęk, depresja, choroby somatyczne albo dynamika relacji. Erekcja i wytrysk jako sygnał - nie wyrok.

• dysfunkcje seksualne (ED/PE): od definicji i mitów do mapy czynników ryzyka i spirali lęku
• „męska seksualność nie jest przełącznikiem światła”: emocje, bezpieczeństwo, potrzeba bycia pożądanym i widzianym
• płodność, prostata/hormony, STI: jak włączać psychoedukację bez straszenia i bez autodiagnoz

Moduł 3. Relacje, pornografia, używki i kryzysy psychiczne - interwencje „do zastosowania od jutra”

Jak pracować, gdy trudność seksualna jest spleciona z samotnością, brakiem wsparcia, przeciążeniem, depresją, pornografią lub alkoholem/narkotykami – i jak wzmacniać zasoby relacyjne zamiast zostawiać pacjenta w logice „sam sobie poradzę”.

• relacje jako fundament zdrowia: komunikacja emocji, przyjaźnie, „nie stawiaj wszystkiego na jedną kartę”
• pornografia i masturbacja: od wstydu i „porażki” do świadomej pracy z fantazją, granicami i wpływem treści (w tym przemoc w mainstreamie)
• używki i samoleczenie emocji: alkohol/narkotyki jako „dostępna regulacja”, plan pierwszych kroków i kierowanie do leczenia
• specyfika porównań ciała/penisa i presji „oceny” w relacjach męsko-męskich; libido jako miara „męskości” także w parach jednopłciowych